Longkruid (Pulmonaria)

Is een plant die er dankzij de buitengewoon zachte temperatuur, fris en groen bij staat, in de tuin.

Bloeiers zijn er niet meer, hoewel die er nog steeds te vinden zijn in de natuur. Leuk, om daar op te letten tijdens een wandeling.

Het longkruid werd vroeger ingezet als medicijn tegen longkwalen. Het is onzeker of het ook daadwerkelijk een helende
werking bezit. Wel hebben de bloemen, die al snel na de sneeuwklokjes verschijnen, een hoog nectar gehalte. In Rusland heet de plant daarom: "medoenitsa", wat honing betekent. Door de vroege bloei is het een nuttig lentekruid voor bijen.

Bijen “genieten” ook van de milde temperatuur. Op de aanvliegplank zijn ze druk in de weer, vooral als de zon schijnt. Ver wegvliegen, zullen ze niet doen, omdat er nergens iets voor ze te halen valt. Ontledingsvluchten zijn echter, van tijd tot tijd noodzakelijk, ook in de winter. 

Rimpelpoppenrover (Calosoma reticulatum)

Een extreme zeldzame mooie loopkever, werd in juni bij toeval gefotografeerd op het Infanterie Schietkamp in Harskamp. In het jaar1922 werd het beestje ook daar, in de buurt waargenomen. Daarna is het dier nergens  meer in Nederland gezien.
Lees hier het zeer interessanteartikel.

 De rimpelpoppenrover is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1787 door Fabricius.

Kever lengte van 20-27 mm.  Hoofd, schouderstuk en dekschilden zijn metallic groen, brons, zelden zwart met een bronzen glans. Monddelen, antennes en poten zijn zwart. Schouders en dekschilden bol breed. 

In Europa, werden het grootste deel van de vondsten gedaan in droge steppen en dennenbossen op zandgrond.

De kevers zijn actief in het voorjaar en de vroege zomer, maar ook in augustus en september. In mei en juni,  leggen de vrouwtjes gemiddeld 60-70 eieren. De ontwikkeling duurt ongeveer 2 maanden. De kevers overwinteren in de bodem. De nieuwe generatie verschijnt in april, begin mei. 

's Nachts gaat de kever op jacht op vooral rupsen en andere ongewervelden. De dieren komen in Noord-en Midden-Europa voor. In Duitsland worden ze met uitsterven bedreigd, de meeste vondsten daar zijn afkomstig uit de jaren 1950, vooral in de omgeving van Berlijn. Ondertussen is de rimpelpoppenrover alleen in het noorden en westen van Lüneburger Heide gevonden. Ze leven in zandige gebieden, zoals op droge heidevelden en in de schrale bossen. Ze zijn op de grond of op lage vegetatie te vinden. Overal staat de kever op de “rode lijst van bedreigde diersoorten”, van Siberië tot Hongarije tot Kazachstan en alles wat er tussen ligt.

Zie hier de ontwikkeling van de kever.

rimpelpoppenrover

Bij toeval werd ook deze zomer in de Bijentuin een mooie kever ontdekt en gefotografeerd. De gouden tor (Cetonia aurata) Lees hier het artikel:

IJs op het ven

Het ven is bedekt met een laagje ijs. Mooi om te zien. De middagzon scheen erop. De vijver ligt in de schaduw van de middagzon en was ijsvrij. Het zal afhankelijk zijn van de diepte. Het ven is erg ondiep, terwijl de vijver veel dieper is. Ook de luwte van de omringende begroeiing zal meespelen. Lees hier meer

over de groei en de vorming van het ijs.

Kopergroenzwam (Stropharia aeruginosa)

Kopergroenzwam (Stropharia aeruginosa)

Groeide precies een jaar geleden in de buurt van de tuin, op een omgevallen, composterende boomstam. Drie stuks in totaal.

Men noemt ze saprofyt, omdat ze hun voedingstoffen uit dood materiaal halen. Geliefde groeiplaatsen zijn: gemengde naaldbossen en grasvelden, rijk aan humus.

De plant behoort tot de champignon familie en kan eveneens gegeten worden.

Koken kan, maar bakken of frituren schijnt de smaak te verhogen.

De geur schijnt aangenaam te zijn en de smaak; mild pittig. 

Ikzelf kan het niet beoordelen, omdat ik nooit de kopergroenzwam heb gegeten.

Dit jaar heeft de plant zich niet laten zien, helaas.

Zelf bladaarde maken

Het nut van bemesting en tips over hoe, worden in het onderstaande artikel gegeven.

http://www.mijntuin.org/articles/zelf-bladaarde-maken-goud-voor-je-tuin

afgeplagde grond bedekt met afgevallen blad in de Bijentuin

Herfstasters

zijn ongeveer de laatste bloeiende planten in de herfst. Ook op deze zonnige eerste dagen van de maand november, vliegen bijen af en aan op de bloemen. Een gezonde start voor de dieren, eer de lange winterperiode aanvangt.

Groene tuin aanleggen en Natuurwerkdag

Op 5 november wordt er een informatieavond  gehouden in het Gemeentehuis van Epe, Marktplein 1, over het aanleggen en onderhouden op ecologische basis, van Groene Tuinen.
http://www.knnv.nl/afdeling-epe-heerde/informatiebijeenkomst-groene-tuinen

Op 7 november is het Natuurwerkdag.
Over het hele land zijn daarvoor nuttige projecten aangewezen,  die dringend onderhoud nodig hebben. Iedereen mag volgens eigen tempo werken. Wilt u ook graag een dagje gezond en gezellig buiten bezig zijn, kijk op: www.natuurwerkdag.nl

Herfst in de Bijennatuurtuin foto's

Rodebosbes of vossenbes (Vaccinum-vitis)

De Latijnse naam betekent: wijnstok van Ida een berg op Kreta.

Het is net als de blauwe bosbes, een lage struik.
Ook dit jaar zitten er weer veel rijpe, rode vossenbessen gerijpt aan de struiken.

In tegenstelling tot de blauwe bosbes (Vaccinium myrtillus), die zijn blad verliest in de herfst, blijven deze struiken het hele jaar door groen. De smaak van de vossenbessen is vrij zuur. Ze worden met suiker ingemaakt en onder de naam: preiselbeeren, veel geserveerd bij wildgerechten. Medicinaal hebben de bessen een hoge waarde, door de gunstige werking op spijsvertering en urinewegen. Ze werken ontsmettend en worden bij blaasontsteking en ter preventie daarvan, nog steeds ingezet. Meestal wordt industrieel hiervoor de verwante Cranberry’s gebruikt. Zowel Granberry (Vaccinium macrocarpon), als rode bosbes, bevatten ze veel flavonoïden, vitamine C en E.
http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/gezonde-voeding/113015-de-geneeskracht-van-rode-bosbes.html

Vossenbessen, samen met heide in de tuin

Bijen en hommels bezoeken de bloemen, voor het verzamelen van nectar en stuifmeel.

De bloei vindt meestal plaats in mei. Nachtvorst tijdens de bloei, remt de vruchtafzetting. Bij gunstige omstandigheden, zoals voldoende vocht, is er in de nazomer nog een tweede bloei, maar zelfs nu zijn er nog wel enkele bloeiende bloemen aan de struiken te vinden. Het gewas gedijt op zure, arme zandgrond, liefst op open plekken of onder loofbomen. De rode bessenstruiken groeien in symbiose met wortelschimmels (Mycorrhiza), die zorgen voor een goede voedingsopname en hebben een afweer in zich tegen schadelijke stoffen. Vogels en bosdieren eten de bessen. Via de mest en vooral uitwerpselen van de vogels worden de zaden verspreid. Het is dit jaar een vruchtbaar jaar voor de Rode bosbes. Naar een eerder blog.

Een rood kleurtje uit de natuur

Gelderse roos bessen met regendruppels.

Iemand had de opdracht om iets roods te fotograferen. We hebben dat kunnen realiseren in de bijennatuurtuin. Rozenbottels, bessen van de Gelderse roos, de wilde roos, de kardinaalsmuts en het blad aan een mooie boekweit-halm, waren de rood gekleurde objecten binnen de tuin. Over een paar weken zullen ook de Amerikaanse eiken rood blad gaan vertonen. De bossen beginnen hun herfstkleur aan te nemen, terwijl er nog weinig blad neer is gevallen. Dat geeft een kleurrijke blik omhoog, door de bomen heen en nog redelijk schone en zichtbare paden.

boekweit

rozenbottel

Herfst hangmatspinnen (linyphia-triangularis)

weer volop te bewonderen in de Bijentuin en daarbuiten vooral op de heide en in heggen.
Zie HIER blogartikel van vorig jaar.

foto Lydia sept. 2015

Gekraagde aardster (Geastrum triplex)

Is een stuif/buikzwam. Als het binnenste bolletje, het vruchtlichaam (endoperidium) rijpt, barst de huid open in stervormige slippen, die steeds verder naar beneden omkrullen onder het bolletje en het a.h.w. omhoog duwen. Zo komt het vruchtlichaam los van de grond en ook van het wortelstelsel (mycelium). De rijpe donkerbruine sporen (gleba) kunnen zo door de opening aan de top ontsnappen bij de geringste aanraking, bv. door regendruppels. Het los liggende bolletje kan bij harde wind, rollend weg waaien en zo de sporenmassa verspreiden. Door op het endoperidium een tikje of duwtje te geven, kan men een donker sporenwolkje door het mondje zien ontsnappen. Aardsterren groeien graag in een licht kalkrijke grond. In de tuin staat een exemplaar in de buitenste N.O. rand.
Lees hier het blog van vorig jaar. Toen groeiden ze onder de grote bruine beuk, op een door schelpen met kalk verrijkte plek.