Elke vrijdagmorgen tot 1 september

is er vanaf nu een tuinwerkgroep aanwezig. Naast de maandag- en de woensdagmorgen is er dus nu op vrijdagmorgen ook een gelegenheid voor inloop, met koffie/thee/frisdrank en uiteraard een gezellig praatje, in het tuinhuis of op het terras. Al naar gelang de weesomstandigheid.
Buiten deze tijden is de tuin open van zonsopgang tot zonsondergang.

Waterdrieblad (Menyanthes trifoliata)

Ook wel waterklaver genoemd. Deze moerasplant staat in bloei in de vijver. Het is één van de mooiste wilde planten, met rozerode bloemknoppen, die fraai afsteken tegen de witte bloemen. De plant maakt dikke wortelstokken om zich uit te breiden. Drieblad is een beschermde plantensoort.

Meer over deze moerasplant

Look zonder look. (Alliaria petiolata)

Deze fraaie plant siert nu de tuin, met witte kruisbloemen en hartvormige onderbladeren.

Ze bevat een etherische olie met knoflook geur, die bij kneuzen van het blad, vrij komt.

Bijen vliegen graag op de bloemen. Het is een belangrijke waardplant, voor de vlindersoort, het oranje tipje http://www.vlindernet.nl/vlindersoort_biologie.php?vlinderid=1028&vq=

Medicinaal kan het gebruikt worden voor behandeling van brandwonden en zweren. Inwendig kan het tegen diverse kwalen ingezet worden, o.a. scheurbuik. Dat houdt in dat de plant veel vit.C bevat.

Culinair schijnt het gewas ook in de smaak te vallen. http://www.herbasanitas.nl/look-zonder-look-de-culinaire-mogelijkheden-van-een-onkruid/

In de tuin laten we de plant met rust, zodat insecten hun gang kunnen gaan. Als beloning daarvoor zien we regelmatig oranje tipjes door de tuin vliegen.
Look zonder look heeft graag wat vochtige grond in de schaduw van bomen.

Lievevrouwebedstro (Asperula odoratum L)

Behoort tot de walstrofamilie, Rubiacea.

Andere namen:

Meikruid

Hartevreugd

Sterleverkruid en nog vele andere namen, vooral de volksmond weet er raad mee.

Geur:

Op het ogenblik staat dit sierlijke, welriekende kruid in bloei.

De toevoeging Odoratum staat garant voor de heerlijke geur die achter het woord schuilgaat.

Die geur ontwikkelt zich pas na het oogsten, gewoon af plukken ergens te laten drogen. In verse toestand is de plant reukloos.

Bijen/vlinders:

De witte stervormige bloemen zijn goed voor Bijen en vlinders.

In de tuin groeien ze voor zover mogelijk ook in de nabijheid van de Bijenkasten.

Het is wel een plant die graag in de schaduw van loofbomen staat.

In de volle zon gedijen ze niet.

Medicinale toepassingen:

Het kruid bezit een aansterkende en spijsvertering bevorderende werking.

Antiseptisch, kalmerend, urine- en gal afdrijvend, bloedzuiverend en wond helend, zijn nog een aantal genezende eigenschappen, uit de bloemen en bladeren. De wortels niet gebruiken.

Voor ontwenning van rokers zijn de blaadjes een aangenaam vervangingsmiddel van tabak.

Andere toepassingen:

Gedroogde bosjes L.V. Bedstro hebben al eeuwen lang dienst gedaan voor het opfrissen van de huisgeur.

Gemengd door wijn, appelsap, of zelfs door veevoeder geeft een bijzonder aroma aan de drankjes, of de melk die de dieren geven.

Men kan het gebruiken om er kaas mee te stremmen.

Matig gebruiken want:

Het kruid bevat cumarine, dat kan hoofdpijn en duizeligheid veroorzaken.

Krentenstruiken (Amelanchier)

Meegenieten van de bloeiende krenten struiken in de tuin en het zingen van de vogels?
Geweldig zoals die beeldbepalende stuiken uit een dip zijn gekomen.
Ze vormen als het ware een poort boven één van de hoofd wandelpaden.
Een jaar of vijf geleden werd er honingzwam aan hun wortels en aan de voet van de stam geconstateerd. De bloei werd minder en de bomen gingen zienderogen achteruit.
Maar het lot nam een keer en nu zijn ze weer bijna in volle glorie te bewonderen.
Vorig jaar kwamen er weer besjes aan.
Dotterbloemen (Caltha palustris) stant in volle bloei in de vijver.

De poortbomen

Dotterbloem

Een bloeiende tuin.

Krententakje

Bloeiende kers achter jeneverbes

Sleedoorn en kers

Imkerhoeve in het jonge groen

Witte en rose kersenboombloeisels

Sleedoorns

Vader merel op wacht

Sleedoorn

Sleedoorn

Massale kersenbloei

Voorjaarshelmbloem

Kikkers

De bruine kikkers (Rana temporaria) zijn op dit moment druk met hun voortplanting.
Het ondiepe ven lijkt door hun activiteit op een bubbelbad.
In de diepere vijver borrelt het al een beetje en ook daar ligt al wat dril in het water.
Link naar artikel

Stinzenplanten pril begin

Boeren krokus met lenteklokje

Narcis in de knop en sneeuwklokjes 

Nuttige planten voor bijen

sneeuwklokjes hebben houwvast aan myrrhis odorata, winter akoniet

Sneeuwklokjes

Sneeuwklokjes (Galanthus nivalis)
hebben de primeur om de eerste bloeiers van het voorjaar te zijn. Ze zijn weer bovengronds en bijna in de bloei.

Vorige herfst zijn er op nieuw gestreepte nestzwammetjes in de tuin gevonden.
Ze zijn er op dit moment nog steeds. Ze hebben wel aan schoonheid ingeboet.
http://natuurtuin.blogspot.nl/2013/11/gestreepte-nestzwam-cyathus-striatus.html

Darren

Mannelijke bijen heten darren. Bij goed weer zijn ze buiten. Ze zijn iets groter dan de werksters. Darren hebben geen angel, dus voor verdediging zijn ze niet geschikt. Ze worden onderhouden door de werksters, zonder zelf iets bij te dragen aan de voedselvoorziening. Ze leven alleen voor de voortplanting. Ieder bijenvolk zal in het seizoen een dar opnemen, ook al is die niet uit hun kast afkomstig. Maar tegen de winter, als de bevruchtingstijd voorbij is en ze geen enkel nut meer hebben om te bestaan, worden deze diertjes zonder pardon door hun vrouwelijke collega's de kast uitgejaagd, ze zijn dan gedoemd te verhongeren. In het voorjaar ververst de koningin hun geslacht weer, door in grotere eicellen aan de buitenkant van de raat, onbevruchte eitjes te leggen, waaruit weer nieuwe darren ontstaan.
Een paar plek met een jonge koningin ligt op 10 tot 40 meter hoogte. Eén paring is genoeg voor haar verdere leven.
https://nl.wikipedia.org/wiki/Dar

WERKSTERSBIJEN

De eitjes in de duizenden cellen, die bestemd zijn om werksterbijen voort te brengen,

bereiken na drie dagen het larve stadium. In deze positie worden ze weer drie dagen gevoed met koninginnegelei.Vanaf de vierde tot ongeveer de tiende dag krijgen ze stuifmeel en honing te eten. Aan een larve wiegje staan bijna drieduizend verzorgsters, die tot taak hebben, te controleren en te voeden. Als de larve zo groot geworden is dat ze de hele cel opvult, spint ze een cocon om zich heen. Door haar verzorgsters wordt de cel nu afgesloten met een wasdekseltje. Het zal opnieuw een dag of tien duren, voor ze als volwassen bij het laagje doorknaagt en tevoorschijn komt. Bij intuïtie weet ze van meet af aan wat haar te doen staat. De eerste taak is, zichzelf een poetsbeurt geven en daarna cellen schoonmaken. Met ongeveer 20 collega's maakt ze in drie kwartier een cel glanzend schoon. De koningin controleert ze, alvorens haar eieren erin te leggen. Wanneer de kaakklieren van de jonge Bij ontwikkelt zijn, krijgt ze een nieuwe taak. Ze moet dan de koningin en de larven voeden.

Na verloop van enkele dagen, atrofiëren deze klieren en tegen die tijd zijn er acht wasklieren in haar achterlijf weer ontwikkeld.

Van de honing en het stuifmeel die ze nu eet, maakt ze via deze wasklieren, de benodigde was voor de bouw van de raat en dekseltjes voor het afsluiten van de larven- en volle honingcellen.

Deze wasklieren gaan ook weer aftakelen.

Dan wordt het haar taak om het binnengebrachte voedsel van haar collega's af te nemen, te verwerken en op te slaan.

Met haar antennes beklopt ze het lichaam van de Bij, die voedsel binnen brengt. Deze braakt voor haar de nectar uit en de stuifmeelklompjes aan haar poten draagt ze aan haar over.

Een voedsel binnenbrengende Bij heeft de taken van deze jongere zuster ook eens volbracht.

Ze heeft evenals die jonge Bij nu ook voedsel ingebracht.

Daarna heeft ze voor de ingang van de korf, wacht gelopen, om honing dieven te weren.

Van uit die positie heeft ze stukje bij beetje, rond het middaguur, zich leren oriënteren op de zon en de kast, door steeds een eindje verder weg te vliegen.

Nu haalt ze honing en stuifmeel binnen, van een plaats met bloemen die een verkenner door een ingewikkelde dans heeft aangegeven..

Het is meer de lengte van haar vluchten, dan de dagen die haar leeftijd bepalen.

Na ongeveer 800 km. vliegen is ze aan haar eind. Haar vleugels zijn versleten en ze valt tijdens haar vlucht zomaar ergens neer.

Ze zal dan rond de vijf weken geleefd hebben.

KONINGIN

 Een bijenkoningin begint haar leven als eitje in een van de 10 of meer koninginnencellen. Deze cellen zijn groter dan de duizenden andere die bedoeld zijn voor de werksterbijen. Daarom hangen ze onder aan de ingenieus opgebouwd raat. De raat bestaat uit duizenden zeshoekige cellen van gelijke grootte. De aan beide kanten van de uiterst dunne wassen basisplaat bevestigde cellen liggen niet tegenover elkaar, maar op het snijpunt van drie cellen, zodat het geheel goed stevig geconstrueerd is. Zouden de koninginnencellen of moerdoppen, ergens midden in de raat gebouwd worden, dan gaat de zuivere zeshoekige geometrie verloren.

De eitjes, die gelegd worden in de koninginnenkamers, zijn van dezelfde soort als die in de andere cellen gedeponeerd worden, maar het verschil zit in de voeding.

De koningin wordt tijdens haar hele larve bestaan gevoed met koninginnengelei. Zou ze hetzelfde dieet als een werksterbij krijgen, werd ze een gewone werkster en omgekeerd ook.

Van ei tot bij, duurt iets meer dan drie weken, voor een koningin.

Als de jonge koningin zich begint te verpoppen, bereidt de oude zich voor op vertrek, het z.g. zwermen.

Door middel van feromonen [vooral E 9 oxo 2 decaanzuur] uit haar kaakklieren, komen haar verzorgsters met haar geur in aanraking, die ze op hun beurt weer door geven aan het volk.

Wordt de populatie te groot, dan vervreemd het gedeelte, dat nauwelijks of geen contact meer met de moer of haar verzorging hebben.

Als reactie op het ontbreken van deze geur gaan ze moerdoppen bouwen. De oude koningin wordt met een afslankdieet voorbereid op het zwermen. Normaal is ze te dik om te vliegen.

Staat eenmaal de jonge koningin op uitkomen en kan er door bv. weersomstandigheden niet gezwermd worden, dan treed daarbij een akoestische communicatie op, tussen de twee dames.

De oude koningin drukt haar borststuk tegen de raat en brengt met een bepaald 'tuut' geluid de raat in trilling.

De werksters die zich op dit gedeelte van de raat bevinden, blijven staan in verstarring. Als men bijen wil merken, wordt dit geluid nagebootst.

Op het 'tuutgeluid' van de moer, antwoord de jonge koningin in de cel met een 'kwaak' signaal. Deze geluiden kan een opmerkzame imker ook horen, een stressvol moment in de imkerij, want een zwem komt er aan. Als de oude koningin met haar volk is uitgevlogen, komt de nieuwe uit haar cel te voorschijn.

Is het overgebleven populatie nog te groot voor een koningin, zal ze een of meerdere koninginnen toestaan om te overleven. Die zullen dan respectievelijk voor nazwermen zorgen. De laatste koningin, voor wie het volk niet te groot meer is, zal de overige poppen in de moerdoppen, met haar gladde angel doodsteken. De tegelijk met haar uitgekomen collega's doet ze een gevecht aan op leven en dood. Wie in leven blijft is de nieuwe, maagdelijke koningin. Na een week, houd ze een eenmalige bruidsvlucht. Op een hoogte van 10 tot 30 meter, bevinden zich altijd op dezelfde plaats, de rendez-vous plaatsen van de mannelijke bijen, die darren genoemd worden. Deze darren, die uit verschillende korven afkomstig zijn, zullen de geur van een koningin onderkennen, maar ze hebben ook veel sterkere facet ogen dan werksterbijen en het gezichtsveld van de koningin is de minste van al. Het is standaard dat bruidsvlucht in de morgen uren plaats vind. Een aantal werksterbijen houden de wacht in een kring voor de ingang van de korf, daarbij stulpen ze hun geurklieren uit, met de bedoeling door middel van geur, de koningin veilig terug te leiden. Boven heeft de snelste en sterkste dar de eerste kans. Ze gedraagt zich polygaam. De bevruchtingsvloeistof krijgt ze zo mee, dat ze ook onbevruchte eitjes kan leggen, waaruit zich de darren ontwikkelen.

Met haar terugkeer in de korf is de cyclus weer rond. Ze zal zich in eerste instantie richten op het leggen van duizenden eieren per dag, waaruit zich werksterbijen ontwikkelen.

Deze dames zullen op een gegeven dag geen geur meer van de moer ontvangen, omdat het volk weer te groot geworden is.

Een klein volk begint al met een onafgebouwde aanhechting van moerdoppen onder aan de raat. De ene bij bouwt er een stukje bij aan, de andere haalt weer een stukje weg. Dat lijkt op een soort democratisch stemgedrag, maar op een dag is het volk weer zo groot, dat ze deze cellen eensgezind volledig af gaan bouwen.
Lees hier meer: