Stinkzwam

elk jaar komen ze wel ergens voor in de buurt van de tuin of binnen de omheining. 
De typische stank verraad dat ze zich ergens verstopt hebben. Even zoeken, meestal zijn ze niet moeilijk te vinden.
Een appetijtelijk gezicht is het niet en in de toestand zoals ik ze vanmiddag aantrof al helemaal niet. Vieze grote bromvliegen waren bezig de hoed af te likken. De sporen van de zwam krijgen ze dan binnen en deponeren die met de ontlasting, op een andere plek neer. Als de conditie voor de groei gunstig is op zo'n plaats, komen ze het volgende jaar daar weer op. Hier een eerder artikel over stinkzwammen.

Aardsterren

vanmorgen heb ik ze weer gevonden. De aardsterren. Ze waren een beetje opgeschoven van plaats. Nu staan ze rechtsaf door het hek van de ingang aan de zandenboslaan. Langs het geheimen-pad. Daar staan ook veel micena paddenstoelen. Gekenmerkt door hun ranke stelen, die een kleine hoed dragen. Hier meer over aardsterren in de tuin, uit anderen jaren. 

Mooie, warme dag in september.

De vijver is weer gedeeltelijk geschoond. Fijn bij deze klus is, dat het zulk heerlijk warm weer is. Vaak wordt het zware karwei door de lage watertemperatuur vergald.
Ook het ven heeft een leuke rand gekregen en wat lissen aan de kant. Er ligt een laagje eendenkroos (Lemnacea) over het water. Dat mistte de tuin nog.
Eendenkroos een plantje uit de aronskelkenfamilie drijft los op het water. Dit plantje bevat veel eiwit en is kansrijk als voedingsmiddel, zeker als diervoeder.

Ven met kroos

Regen

legt een bepaalde glans over het paars van de bloeiende heide. De nattigheid spreidt een bijzondere sfeer over het paars, de kleur verdiept zich dan intens.
Aan de rand achter de proefvakken groeit wat Erica of dopheide. De bloeitijd daarvan is ongeveer juni. Tegen de tijd dat de Calluna begint te bloeien, halverwege juli, is deze soort al over haar hoogtepunt heen. Maar meestal is er tot in de herfst nog wel wat bloeiende erica aan te treffen. In de tuin was dat echter niet meer het geval. De soort was uitgebloeid, maar daarom nog wel decoratief. En waar het omgaat is vanzelfsprekend het zaad, om weer nieuwe planten te doen ontstaan. Een oranje havikskruidje stond nog glorieus te stralen. Een perk wilgenroosjes springt er blinkend bovenuit.

Overzicht bloeiende calluna

Wilgenroosjes

Oranje havikskruid

Ericaheide uitgebloeid

Bijvoet

Calluna, teunisbloem, wilde peen

Een paar recente plaatjes om te laten zien hoe mooi de tuin op het ogenblik is.  Calluna of struikheide bloeit nog prachtig. Het geel van de teunisbloemen en het frisse groen, maakt er een mooie kleurencombinatie van. In het zaad geschoten wilde peen staat er gebogen overheen. Alsof de bolletjes al het spannends willen zien en beleven. Ook een beetje paarsig, kleuren ze goed bij de heide.

 

De Heide

calluna (struikheide) staat overal zo mooi in bloei op de grote velden. De moeite van een fietstocht of wandeling waard. Het gonst er aan één stuk door van het Bijen-gezoem. Zelfs in de avondzon zijn de honinghalers nog druk hoorbaar aan het werk. Het late zonlicht zet de heide dan in een zachte dieppaarse gloed. 
De imkers hebben gewoonte getrouw hun kasten daarheen verplaatst. Maar ook de tuin heeft een mooie lap, nu bloeiende heide.
Het keukenkruid; wilde marjolein in wit en dieprood (Origanum majorana) en het paars-blauwe van de beemdkroon in de randen, kleuren prachtig met de heide.
Kraaiheide (Empetrum nigrum) mist in de tuin. Op de grote vlaktes zijn ze echter wel te vinden. Prachtig jong en diepgroen, staan ze tegen de koele kanten van de heuvels. De geur die deze heide afgeeft is verrukkelijk. De derde heidesoort van de grote heidevelden is de dopheide (erica). De bloei hiervan begint in juni. Ook nu staan er nog wel wat struikjes in bloei. Met een beetje geluk zijn de drie heidesoorten bij elkaar te vinden. Calluna heeft het liefst een droge bodem van grijze podzolgrond. Erica groeit liever op een wat vochtige bodem en kraaiheide prevaleert de koele zijde van een heuvel(tje). 

Bijschrift toevoegen

Wilde majoraan

Pijpenstrootje, kraaiheide en calluna in de avondzon

Grote heide met jeneverbes in de hoek.

Gele krentenstruiken e.a. bomen

De hoge temperaturen en de daarmee gepaard gaande droogte van de laatste dagen zijn de oorzaak van vervroegd geel blad aan de krentenstuiken en zelfs van de hoge beukenbomen langs de noord-oost kant van de tuin begint het blad te verkleuren. Het is een dorre aanblik,  geen mooie gloeiende herfstkleur. Wel moet vermeld worden dat de stammen van deze bomen bedekt zijn met klimop. Maar er valt door de dichtheid van het bos, geen zon op de stammen of de bodem eronder. De eiken en de lindeboom in hetzelfde perceel  staan er nog fris groen bij. De eiken staan voor de beuken,  aan de lichtkant, zodat de beuken ze niet in hun groei geremd hebben en ze mooi recht omhoog zijn gegroeid.

Bij op bloem

Een enorme weelde aan bloemen staan er op het ogenblik in de tuin, waarop insecten af en aan vliegen.

Honingbijen worden binnenkort in hun kasten naar de heide gebracht.

De eerste bloei van de struik- of callunaheide is al zichtbaar. 

We hopen dat de velden zich net zo mooi paars als vorig jaar zullen ontwikkelen.

Kogeldistels (EchinopsSphaerocephalus)

Met insecten

Koninginnekruid (EupatoriumCannabinum)

Wilde peen en Jacobskruiskruid (geel)

Moerasspirea (FilipendulaUlmaria)

GewoneWederik (LysimachinaVulgaris)

Vlindertuin overzicht

Wilde peen (DaucusCarota)

Wilde peen met insecten

Zwarte toorts en bijvoet

Teunisbloem met overzicht

Imkertas met spullen

Kaasjeskruid

Hartgespan